
یادم هست دوران دانشجویی، وقتی در سال های حاکمیت دولت آقای خاتمی، انتقادی می کردیم، یا در تجمعات و برنامه های دانشجویی شرکت می کردیم و یا بیانیه و نامه ای بر خلاف میل مسئولان دولتی می نوشتیم، سریعا مدیران وقت و رسانه های اصلاح طلب و حتی مسئولان عالیرتبه دولتی، ما و سایر دانشجویان را «عدی چماق به دست مزدور» ، «وابسته به نهادهای نظامی و امنیتی» و «افراطی گرا و خشونت طلب» می خواندند که بایستی مورد غضب و برخورد دستگاه های مربوطه قرار گیریم.
اما ظاهرا، قصه پر غصه ی توهین ها و زخم زبان های وقت و بی وقت به منتقدان - به ویژه اگر اساتید و دانشجویان انقلابی باشد- همچنان ادامه دارد.


آقای ترکان مشاور ارشد رئیس جمهور:تمام 49.5درصد ازمردمیکه به رئیس جمهور رای ندادند بی قانون وطرفدار بی نظمییند.
نماینده مردم تهران در مجلس گفت: زمانی که به مردم یارانه نقدی داده میشد برخی ها اسم آن را گداپروری گذاشتند، اما چرا اکنون دادن سبد کالا به مردم گداپروری محسوب نمیشود؟
«محمدابن سیرین» همیشه معطر و نظیف بود. روزی شخصی از او پرسید علت این که تو همیشه بوی خوش می دهی چیست؟ ابن سیرین گفت: قصه ی من عجیب است. آن شخص او را قسم داد که داستان خود را برایم تعریف کن.
در حالی که گمان میرفت رئیسجمهور و وزیر امور خارجه به اظهارات کری درباره حمله به ایران واکنش جدی نشان دهند ولی تمام واکنشهای دولت به اظهارات کلی مرضیه افخم محدود شده است.
برای هر چیزی نشانه ای است. دانستن نشانه ها به آدمی کمک می کند تا تحلیل درستی از وضعیت خود و دیگران نسبت به امور داشته باشد. در امور باطنی و غیبی، نشانه ها اهمیت بیشتری پیدا می کند؛ چرا شاید بتوان گفت که نشانه ها تنها راه شناخت امر باطنی و غیبی است. یکی از مهمترین امور در زندگی یک مومن، آگاهی از میزان انس با خداست؛ زیرا هر چه انسان با خدا انس بیشتری داشته باشد، در مسیر کمالی گام های بلندتری برداشته است.
اگر کمی در مسائل جامعه اندیشه کنیم و علل آن را بررسی نماییم، درمییابیم که اکثر مشکلات، از خطاها و گناهانی است که از افراد جامعه سرمیزند و ریشه اصلی بیشتر مشکلات جوامع به آن برمیگردد و شاید بتوان گفت در برخی موارد این گناهان آنقدر بیاهمیت و ساده گشته که در جامعه به صورت عرف درآمده و یا قبح آن از بین رفته است؛ در این میان، گناهان لسانی، مانند غیبت و تهمت از جمله گناهانی هستند که با توجه به مذموم بودن آن در اسلام، بسیار رایج و متداول گشتهاند تا جایی که حتی برخی از شخصیتهای مذهبی نیز به این گناه دچار میشوند.
جانشین فرمانده سپاه پاسداران با بیان اینکه پاسداران با روشهای متفاوت از آنچه متداول بود در این نبرد پای گذاشته و دشمنان را در تفکر و اندیشه شکست دادند گفت: مجبوریم اتمام حجت کنیم که ما صادقیم و دشمنان صداقت ندارند.
ولادت حضرت مهدی صاحب الزمان ( ع ) در شب جمعه ، نيمه شعبان سال 255يا 256 هجری بوده است . پس از اينکه دو قرن و اندی از هجرت پيامبر ( ص ) گذشت ، و امامت به امام دهم حضرت هادی ( ع ) و امام يازدهم حضرت عسکری ( ع ) رسيد ، کم کم در بين فرمانروايان و دستگاه حکومت جبار ، نگراني هايی پديد آمد . علت آن اخبار و احاديثی بود که در آنها نقل شده بود : از امام حسن عسکری ( ع ) فرزندی تولد خواهد يافت که تخت و کاخ جباران و ستمگران را واژگون خواهد کرد و عدل و داد را جانشين ظلم و ستم ستمگران خواهد نمود . در احاديثی که بخصوص از پيغمبر ( ص ) رسيده بود ، اين مطلب زياد گفته شده و به گوش زمامداران رسيده بود . در اين زمان يعنی هنگام تولد حضرت مهدی ( ع ) ، معتصم عباسی ، هشتمين خليفه عباسی ، که حکومتش از سال 218هجری آغاز شد ، سامرا ، شهر نوساخته را مرکز حکومت عباسی قرار داد . اين انديشه - که ظهور مصلحی پايه های حکومت ستمکاران را متزلزل مي نمايد و بايد از تولد نوزادان جلوگيری کرد ، و حتی مادران بيگناه را کشت ، و يا قابله هايی را پنهانی به خانه ها فرستاد تا از زنان باردار خبر دهند - در تاريخ نظايری دارد . در زمان حضرت ابراهيم ( ع ) نمرود چنين کرد . در زمان حضرت موسی ( ع ) فرعون نيز به همين روش عمل نمود . ولی خدا نخواست . همواره ستمگران مي خواهند مشعل حق را خاموش کنند ، غافل از آنکه ، خداوند نور خود را تمام و کامل مي کند ، اگر چه کافران و ستمگران نخواهند . در مورد نوزاد مبارک قدم حضرت امام حسن عسکری ( ع ) نيز داستان تاريخ به گونه ای شگفت انگيز و معجزه آسا تکرار شد . امام دهم بيست سال - در شهر سامرا - تحت نظر و مراقبت بود ، و سپس امام يازدهم ( ع ) نيز در آنجا زير نظر و نگهبانی حکومت به سر مي برد . " به هنگامی که ولادت ، اين اختر تابناک ، حضرت مهدی ( ع ) ، نزديک گشت ، و خطر او در نظر جباران قوت گرفت ، در صدد بر آمدند تا از پديد آمدن اين نوزاد جلوگيری کنند ، و اگر پديد آمد و بدين جهان پای نهاد ، او را از ميان بردارند . بدين علت بود که چگونگی احوال مهدی ، دوران حمل و سپس تولد او ، همه و همه ، از مردم نهان داشته مي شد ، جز چند تن معدود از نزديکان ، يا شاگردان و اصحاب خاص امام حسن عسکری ( ع ) کسی او را نمي ديد . آنان نيز مهدی را گاه بگاه مي ديدند ، نه هميشه و به صورت عادی " .